sensual

Αυτό που θέλω

μια σκιά στον άσπρο τοίχο ενός τρελοκομείου,

οι σκέψεις μου

 ζαλισμένοι  αμαρτωλοί

στοιβάζονται πίσω απ’ τα μανουάλια

αλλά δε γίνεται κι αλλιώς…

Αυτό που θέλω ηχεί άσχημα

όπως γελάνε κάτι μαραμένες κοπέλες σ ένα πρόστυχο ανέκδοτο,

 κραυγή στο τέλος  πρωινού  εφιάλτη,

 μια κακοπληρωμένη ορχήστρα που παίζει για αγάλματα

αμαρτωλά

Αυτό που θέλω ακούγεται

όπως τα αίμα όταν περνάει απ τους καρπούς σου

Έχει τη γεύση του κόκκινου δηλητηρίου που σερβίρεται στις πιο παλιές βιβλιοθήκες του κόσμου…

Αυτό που θέλω έχει την αφή των χειλιών σου,

Ό,τι και ν ακουμπήσω σου μοιάζει,

μαλακό σαν τις αρωματισμένες τούφες απ’ τα μαλλιά σου,

σκληρό σαν τα κόκαλα κάτω απ το λαιμό σου

Πάει καιρός που δε φοράω  κοσμήματα για να βλέπεις καλύτερα το δικό μου λαιμό, τους δικούς μου καρπούς, για να δεις πώς χορεύουν οι φλέβες, να νιώσεις αυτό που δεν μπορώ να σου πω ούτε με τα λόγια, ούτε καν με τα μάτια

Τα βράδια

Νυχτώνω

Στην ίδια αριστερόστροφη δίνη , σ’ ένα οργασμικό φράκταλ, στη γνωστή μου πλέον παράνοια

Σε θέλω τόσο που αν το πω με φωνή, θα τρέξει λάβα απ’ το στόμα

και δε θα παγώσει ποτέ

Σε θέλω τόσο που νομίζω ότι με θέλεις κι εσύ

φοβάμαι ότι με θέλεις κι εσύ…

Είμαστε  ένα

 αρχαίο λάθος

 Είναι  κάτι συγχωροχάρτια που φτιάχνω με παιδικά γράμματα και μετά τα διπλώνω σαν βεντάλιες και μετά τα σκίζω αμέσως, τα σκίζω με μανία και τα μουλιάζω σε χλωρίνη

Και μένω χωρίς άφεση αμαρτιών

Έχω πλέον πάρει το μονοπάτι για τη σπηλιά σου

Νομίζω πως υπνοβατώ, πως έχω βγει απ’ το σώμα μου, ή πως απλώς έχω μεθύσει απ’ το ποτό που με κέρασε ένας δαίμονας βιβλιοθηκάριος

Πάρε το ποτήρι μου και πιες

Πιες κι άλλο να μη θυμάσαι

Να λέω ύστερα πως ούτε κι εγώ θυμόμουν…

Γιατί τώρα σπαρταράω και δε μου ‘χει μείνει καθόλου υπερηφάνεια για να το ελέγξω

Ανεβαίνω πάνω σου και δεν κοιτάω  πώς κοιτάς

Σου ψιθυρίζω  το μυστικό

Ορμάω

Το κάνω  εγώ  και γι αυτό είναι ερεθιστικό

Είσαι μια σπάνια πρώτη φορά

Σκύβω και σε δοκιμάζω,

Φταίει  το βλέμμα σου

Αυτό που ήθελα απ την αρχή

με τρυπάει κατάστηθα κι αφήνει πίσω έναν

 βελούδινο κάλυκα…

Όλη η ζωή μου ένας ακατάπαυστος μονόλογος

Σταμάτησέ με.

Φίλησέ με.