All is violent, all is bright

Λόγια κλωτσιές

από αγάπη.
                               Με αγάπη,
                                  (κενό)

Τόση φαντασία σε μια γλώσσα που τσακίζει κόκαλα.

Σε κάθε χτύπο θέλουμε να το σκάσουμε

καθημερινά προβληματάκια 

παρά-πονα
δίπλα στον Πόνο

ένα ρεπορτάζ απ' τις στάχτες
και τα χημικά

πέφτουν

πέφτουν
αμοντάριστες σκηνές
σε μακρινές όχθες
κουνημένα πλάνα
διαφυγής

και βλαστήμιες χωρίς λογοκρισία

πέφτει η σύνδεση.

Πολιτισμικά λεπτολόγοι

Καταπίνουμε πολλά, γιατί  πάντα υπάρχει το χειρότερο

το πολύ χειρότερο

και εμείς είμαστε στη βέλτιστη κατάσταση του λιγότερο κακού

Πληνάνθρωποι

άνθρωποι μουντζούρες στα δελτία ειδήσεων

άνθρωποι  καρικατούρες στα σήριαλ
δακτυλοδεικτούμενοι στην μπάντα

Υπάρχει φυσιολογικό μετά τον θάνατο;

Πέφτουν οι άνθρωποι
εκπίπτουν

σε ξηλωμένα μάρμαρα σε μαυρισμένες πλατείες

νυχτοπερπατήματα
παρέα με τους απόκληρους

ντεκαπάζ στα μυαλά

κούκλες χορταίνουν τον εαυτό τους σε κλειστά ασανσέρ

νάρκισσος μπλεγμένος στα καλώδια
μιας ασύρματης εποχής

κι αυτοί που αγαπούν να κλείνονται στον εαυτό τους κι ούτε που νοιάζονται
αν κοπεί το ρεύμα
και σβήσει το τεχνητό φώς
και ο ιμάντας τους πετάξει
στο πιο βαθύ Υπόγειο
με την ένδειξη κολλημένη στο πλην άπειρο

Εμείς και τα σκουλήκια στο σκοτάδι

Φοβόμαστε
γευόμαστε τον θάνατο
στο στόμα
μασουλάμε λίγο βρεγμένο χώμα κάθε φορά που λέμε ανέκδοτα για τη μικρή Αννούλα.

μια αφίσα

Κι απόψε πάρτι στον υπόνομο
με μελωδίες συνωμοσίας

“All is violent, all is bright”